Weblog

2016

Giethoorn is beautiful
Mijn Taal: GeKnipt
Wegen
Druppels
Een stapje uit 1, 2, 3
Het Rheins 1, 2, 3
Het hoedje en de wind
De Brandkast
Is het leven wreed?
Normaal abnormaal
Bliksem en donder
Avontuur op de Regge
Boomgarage

2016

Boomgarage

Aan een boom hangt een bordje met de tekst: “Garage te huur”.
Zij: “Dat moet dan wel een heel kleine garage zijn, daar kan geen gewone auto in.”
Ik: “Misschien een kever.”
Zij: “Of een eend, iets hoger in de boom.”
Zij: “Een panda, nóg hoger in de boom.”

 

Avontuur op de Regge

Voetveer over de Regge

We zijn allebei geen held op het water, en Riya is als kind een keer half verdronken in een sloot. Dus al snel laait bij haar de paniek op. Maar omdat het zonnig en kalm weer is, en het zelf te bedienen pontje stabiel in het water ligt als ik een testvaart maak, durft ze de overtocht toch aan. Om haar angst te helpen onderdrukken, filmt ze het hele avontuur met haar camera.
Meer beelden zijn te vinden op mijn Engelstalige webzijde ‘What About Overijssel?’ (http://www.dickwaanders.nl/expl/)

 

Bliksem en donder

Het heeft de hele avond en nacht al geflitst en gedonderd en er is Code Geel afgekondigd voor zwaar onweersweer. Maar nog niets om ons ongerust over te maken tot nu toe, geen abnormaal harde knallen. Op eentje na, maar dat gebeurt wel vaker bij hittegolfachtig weer. Meestal trekt het dan ook wel snel weer weg. Uit voorzorg heb ik toch maar weer alle netstekkers uit het stopcontact getrokken. Je weet immers maar nooit.
Als we ons klaar maken om naar bed te gaan - Riya zit net op de WC - dan gebeurt het. Een verbijsterend luide, alles absorberende knal met het geluid van tienduizend enorme winkelruiten die ingegooid worden! En op hetzelfde moment wordt alles zwart.
Voor een hartpatient, en waarschijnlijk ook voor anderen, kan zo'n schrikmoment fatale gevolgen hebben. Maar dat heeft het wonderwel niet, en na er ietwat van bekomen te zijn roep ik naar Riya om te vragen of ze wel in orde is. Ze blijkt ook nog te leven, en we gaan op de tast naar elkaar op zoek. We hebben overal in huis magnetische zaklampen hangen, maar die het dichtst bij hangt kan ik niet zo snel aankrijgen. Riya lukt het wel, en we kunnen weer zien waar we lopen. Als ik naar buiten kijk, zie ik dat de straatverlichting nog gewoon brandt. De stroom is dus niet volledig uitgevallen door een inslag op een hoogspanningsleiding of een verdeelstation vlak bij ons in de buurt. Dan krijg ik een idee, en loop ik naar beneden naar de meterkast. Eén van de aardlekschakelaars is eruit gesprongen, en ik druk hem weer in. Er is weer licht, en bij controle van alle apparaten die nog zijn aangesloten, blijkt alles weer te werken.
Dan komt de vraag: Waar is de bliksem ingeslagen? We ruiken geen brandlucht en zien ook geen schade aan of buiten de woning. We horen geen aanstormende sirenes, en we zien zelfs nergens het licht aangaan of mensen op zoek naar aangerichte schade. En dat blijft ook zo! Het is een verbijsterende ervaring. We gaan uiteindelijk maar naar bed en proberen in slaap te komen.

 

Normaal abnormaal

Omdat normaal mijn hartslag niet normaal is, is het normaal dat mijn hartslag weer normaal is als die niet normaal is.

 

Is het leven wreed?

God heeft ons gemaakt met eigenschappen als het ervaren van vreugde, geluk, haat en verdriet. De eerste twee zijn prettig, de laatste twee niet. Kenmerk is dat ze alle vier heel heftig kunnen zijn. Vooral verdriet. We kunnen ons verlieven op en intens hechten aan een ander persoon. Als die ander dan wegvalt door scheiding of dood, dan is het verdriet onmetelijk groot.
Dat pijnlijke gevoel ervaar ik regelmatig in mijn slaap of in een slaap/waak-periode, en bij het wakker worden ben ik dan blij dat het gevoel niet reëel is. Bij het ontbijt bespreek ik dit met Riya, en het gesprek leidt uiteindelijk tot de periode van overlijden en begraven van een van ons. Op een gegeven moment besluiten we om het - deprimerende - gesprek te beëindigen. Ik zet de radio aan om met iets vrolijks de zinnen te kunnen verzetten. En wat horen we op de radio? Exact hetzelfde gesprek als waar wij zojuist mee bezig waren! Riya krijgt er de koude rillingen van.

 

De Brandkast

De Brandkast

In Harbrinkhoek (Gemeente Tubbergen) staat zomaar een solide brandkast op straat. Dat die niet afkomstig is van recente criminele activiteiten, blijkt uit het tekstbordje ernaast. Het gaat hier om een kunstwerk (kunstenaar: Gerrit Sennema) uit 2000 dat moet herinneren aan de bankroof van 1944 op een bijkantoor van de Nederlandsche Bank in Almelo.

Lips

 

Het hoedje en de wind

De zon schijnt en de wind is stil als we op de fiets vertrekken.
Ter bescherming van de felle zon draag ik een onooglijke kruising van een hoedje en muts. Gedurende de rit komen er af en toe windvlagen opzetten. Sommige lijken op rukwinden en dan moet ik mijn hoedje met één hand vasthouden om wegwaaien te voorkomen. Ik vraag Riya of ze een kinbandje aan het hoedje wil zetten, zodat ik niet steeds naar mijn hoofd hoef te grijpen als er weer wind aankomt.
Ik zeg dat als het zo doorgaat, het hoofddeksel straks een keer afwaait en in de naastgelegen sloot met brandnetels terecht komt.
Ik heb mijn woorden nog niet uitgesproken of een rukwind rukt mijn hoedje van het hoofd en werpt het in de brandnetels in de sloot! Zie, dat bedoel ik nou.
We horen de weergoden proesten van het lachen om de poets die ze me gebakken hebben. Kunnen ze wel tegen kleine aardmensjes...

 

Het Rheins (3)

Mini-golfbaan

Er is ook een keurig aangelegde midget-golfbaan. Het Rheins is tevens een officiële trouwlocatie met een speciale trouwkapel in de tuin. De aanwezigheid van een aantal witte duiven die vrij kunnen rondvliegen, zal daar wel mee te maken hebben.
Veel andere dieren in en om de kinderboerderij zijn toegankelijk en aaibaar.

Het bosachtige gebied met vennetjes en kikkers ademt een echte landelijke Twentse sfeer uit en het lijkt er prettig vertoeven. Ooit was dit een tamelijk afgelegen gebied met een zeer rustgevende uitstraling. Thans loopt er de snelweg A1 op zeer korte afstand langs. De hoge wal waarover een verbindingsweg naar de andere zijde van de snelweg loopt, zorgt er gelukkig voor dat er nauwelijks geluidsoverlast is.

 

Het Rheins (2)

Disc-golfbaan

Volgens het bord heeft het landgoed: een restaurant, een terras, een partyboerderij, boerderij-appartementen, kinderboerderij met speeltuin, en outdoor-activiteiten.
Het eerste dat wij tegenkomen zijn raadselachtige bordjes en een parcours met raadselachtige elementen - zoals huizenhoge netten en metalen kooien - die ietwat doen denken aan mini-golf of kleiduiven-schieten. Het blijkt echter te gaan om een eigen vinding: Disc Golf. Hoe groot de schijven zijn, kunnen we niet vaststellen, want er wordt vandaag niet gegolfd. Het is dinsdag en dan is Het Rheins alleen geopend voor groepen. Van de groep mensen die nu in het restaurant zit, gaan de mannen later boogschieten.

 

Het Rheins (1)

Bord Het Rheins

Ik kende wel het restaurant De Bourgondische Hoeve, dat een paar keer is afgebrand en dat inmiddels niet meer bestaat. Dat er op een steenworp afstand een Landgoed is met commerciële activiteiten, wist ik echter niet.
Het smalle weggetje waar we op rijden lijkt naar een soort mini-dorpje te leiden en er staat een bord met "Welkom bij Landgoed Het Rheins". Het is niet duidelijk of de weg een openbare doorgaande weg is, mede doordat er enkele (zelfgemaakte?) verkeersobstakels in zitten. Ik rijd door en zie de P van Parkeerplaats en enkele tientallen auto's die er geparkeerd zijn. Ik zet mijn auto erbij, en we gaan het landgoed verkennen.

 

Een stapje uit (3)

In mijn hoofd heb ik de route die ik ongeveer wilde volgen als we met de fiets zouden zijn gegaan. Diezelfde route probeer ik nu zoveel mogelijk te rijden per auto. Soms zelfs letterlijk, maar dan realiseer ik mij dat een auto niks te zoeken heeft op een fietspad. Behalve in uitzonderingsgevallen, maar daar kom ik later op terug.
Direkt na de smalle brug over het kanaal - waarop al een fietser rijdt die ik voor moet laten gaan - sla ik linksaf. Na een andere brug waar ik nu onderdoor ga, maakt de weg een bocht naar rechts. We zitten dan in het buitengebied op een weg met nauwelijks zichtbare en gevaarlijk verhoogde plateau's die als snelheidsremmer moeten dienen. Voor mij hoeft dat niet, want ik vind 50 á 60 km per uur sowieso meer dan hard zat voor deze smalle weggetjes.

 

Een stapje uit (2)

We ontladen de fietstassen. We gaan op weg naar de garage. Halverwege realiseer ik me dat ik de autosleutel niet bij me heb. Ik ga terug om de autosleutel te pakken. We gaan opnieuw op pad naar de garage. We doen onze spullen in de auto. Ik realiseer mij dat ik mijn gewone bril ben vergeten mee te nemen. Ik heb alleen mijn zonnebril bij me, maar als het gaat regenen en donker wordt, dan heb ik daar niets aan. Dan heb ik mijn gewone bril nodig. Op de fiets heb ik mijn gewone bril niet nodig, alleen de zonnebril tegen het felle zonlicht. De rest kan ik gewoon zien zonder bril. Riya biedt aan om hem om hem op te halen van huis. Ze trekt haar regenjas uit want de zon is gaan schijnen. Het duurt een poosje voordat ze terugkomt want ze kan de gewone bril niet vinden. Die ligt gewoonlijk op de salontafel zodat ik hem kan opzetten als ik televisie wil kijken. De bril ligt nu op de oude verrijdbare tv-tafel met daarop al mijn afstandbedieningen (23 stuks) en valt dus niet op. Als Riya bij de auto terug is, komt de regen weer met bakken uit de hemel. De geeft niets want als we gaan rijden, trekt die wel weg. Riya is nu nat omdat ze geen regenjas aan heeft.

 

Een stapje uit (1)

Na een rit over een heel stekelig keienpad is de band laatst lek geraakt. De band is geplakt. De band is opnieuw lek. De band is opnieuw geplakt. De band is alwéér lek. De eindige binnenband is vervangen door een nieuwe eindige. (Een eindige band heeft twee uiteinden.) Dus kunnen we nu eindelijk weer eens op pad. Het regent weliswaar, maar als we gaan fietsen trekt die wel weg. Ik denk dat ik op een hobbelpaard zit. Na elke rondgang van de band schiet mijn achterwerk omhoog. Riya ziet dat ik achterblijf en peddelt terug. Ik wijs haar op de achterband. Ze ziet de grote bobbel in de band. Ze zegt dat ik zo niet kan rijden. Ze heeft gelijk, want we zijn niet in een pretpark. We gaan terug naar huis.

 

Druppels

Zij: "Ik zie druppels buiten."
Hij: "De hemel zweet ook wel eens."

 

Wegen

Riya weegt haar woorden

Riya weegt elk woord dat ze typt altijd zorgvuldig op een (antiek) weegschaaltje.

 

Mijn Taal: GeKnipt

NCRV-Gids mei 2016

Programma-gegevens van de BBC in de NCRV-Gids. Hier moet wel sprake zijn van opzet. Een typist die wellicht aan vakantie toe is, of graag zijn ontslag wil hebben?

Mijn Taal: Geknipt

 

Giethoorn is prachtig

Giethoorn is beautiful

Giethoorn is prachtig

 

Mijn Zonzijde © 1999-2016 Dick Waanders