Weblog

Microsof(t)
Verbazing
Natalee
Pollutie
Som
Ton

2007

Microsof(t)

Sommigen beweren dat het de consument geen moer interesseert dat Microsoft het monopolie heeft op computergebied. Als dat waar is waarom kopen we dan niet alleen maar zwarte Renault Twingo auto's? (Om maar wat te noemen.)
Dat scheelt toch kapitalen aan reclame, onderdelen, garages, banden en handboeken!

 

Mein Kampf

Minister Plasterk moet verboden worden.

 

Baard

O.B. Laden is allang dood, dat willen de zg. deskundigen maar niet snappen. Die denken dat ze uit de verschijning op video van een man zónder grijze baard te menen moeten concluderen dat hij zijn baard heeft geverfd.
Alsof de man niks beters te doen heeft, en wat zou het nut van zoiets kunnen zijn?

 

Beestje in het schuurtje

Als ik vandaag de schuurdeur open, dan valt mijn oog op een klein beestje dat ogenschijnlijk ligt uit te rusten op mijn handgeknoopt tapijt (ik heb een heel chique schuur).
Het lijkt me nog een heel jong beestje, en omdat dit soort knaagdiertjes meestal erg alert zijn op menselijke wezens, en deze dus rustig op zijn plekje blijft liggen, concludeer ik dat hij dood is, overleden, de geest gegeven.
Mijn eerste conclusie dat het een jonge muis is, moet ik bijstellen na een eerste reactie. Het gaat hier waarschijnlijk om een Gerbil, een woestijnratje, dat alleen als huisdiertje wordt gehouden en hier niet in het wild voorkomt. Des te merkwaardiger dat dat in mijn schuur terecht is gekomen.

Met een schoffel pak ik het beest op, en merk dan dat hij helemaal stijf is. Ik gooi hem naar buiten, maar weet eigenlijk niet goed wat ik er mee aan moet.
Weet je wat, ik ga hem eerst even fotograferen. Op de plek waar ik hem heb gevonden. Het kost nog even moeite om hem weer met behulp van de schoffel naar binnen te krijgen, hij glijdt er namelijk steeds af. Maar nu ligt hij weer in de schuur op het tapijt.
De meeste foto's zijn mislukt, omdat hij zo klein is dat de camera hem niet eens opmerkt.

 

Pronk

Knorp.

 

Zomer 2007

Het is een fantástische zomer geweest. De airco heeft nauwelijks hoeven te draaien, er zijn geen wekenlange hittegolven met ziekmakende temperaturen geweest, het is bijna altijd goed weer voor wandelingen en uitstapjes geweest, en van nachtelijke barbeques en tuinfeesten met veel stank en lawaai heb ik nu geen last gehad.
Ach, was het maar altijd zo mooi!

 

Openluchtmuseum

Wordt heel Nederland een openluchtmuseum? Daar begint het steeds meer op te lijken!
Overal, zélfs in de bossen, staan meer en meer borden en bordjes met uitleg over wat er te zien is of een verwijzing naar iets wat elders te zien is of pijlen in alle vormen en maten die een bepaalde of onbepaald route aangeven.

 

Keyboard-geest?

Soms lijkt het alsof er zich geesten in mijn huis bevinden.
Het is bekend dat geesten menselijke eigenschappen kunen vertonen. Maar een pianospelende geest?
Dat is wél wat er door mijn hoofd gaat als mijn muziekkeyboard ineens uit zichzelf een riedeltje gaat spelen.
Mijn verbazing is groot, want ik heb het instrument al in geen uren aangeraakt.
Maar ik ben ook een nuchter mens, en paranormale verschijnselen komen toch pas voor serieuze overweging in aanmerking als alle andere mogelijkheden zijn uit te sluiten.

Laat ik eens kijken: het riedeltje komt me bekend voor, dat moet ik zelf een keer hebben gespeeld. Maar hoe kan het dat dat spontaan na uren inactiviteit ineens weer luidkeels naar boven komt?
Het moet dus een keer zijn opgenomen in het geheugen van het keyboard. Ik kan me daar niks van herinneren, dus moet dat per ongeluk gebeurd zijn.
Wat heb ik het laatst gedaan met het apparaat? Ik heb een eerder opgenomen stukje beluisterd. Uren geleden dus, en het apparaat staat nu niet meer op 'afspelen', dus het beluisterde nummer is afgelopen.
Nu kan het zijn dat ik na de opname ervan niet op 'stop' heb gedrukt, en dat het instrument urenlang alleen maar stilte heeft opgenomen. En dat ik het riedeltje heb gespeeld, vlak voordat ik de uit-knop heb ingedrukt. Ik moet dus een stukje hebben opgenomen met daarin urenlange stilte, en aan het eind nog een klein riedeltje van een seconde.
Ik ben nu aan het uitproberen of het zo gegaan is, maar het wachten duurt lang. En als ik het riedeltje mis, dan kan ik opnieuw beginnen.

 

Gamma-service

Over bouwmarkt Gamma ben ik niet altijd even enthousiast. Maar vandaag ervaar ik een aangename verrassing, die ik hier even met u wil delen.
Mijn Ranex draad telefoon is anderhalf jaar oud en heeft de geest gegeven. Dat wil zeggen, veel functies doen het wel, maar hij blokkeert de telefoonlijn waardoor ik niet meer gebeld kan worden. Het toestel haalt zelf als het ware continu de hoorn van de haak. En dat is lastig (maar wel rustig) als er niet meer gebeld wordt.

Omdat er op de doos van het toestel vet gedrukt staat dat er 2 jaar garantie is, pak ik het toestel netjes in, zoek ik de handleiding erbij en ga ik ermee naar de retourbalie van Gamma.
Mijn naam, adres en klachtomschrijving heb ik dan al op een papiertje gezet en dat erbij gedaan.
Ik ben op alle mogelijke tegenwerking voorbereid, en verwacht hooguit dat men gaat proberen om het toestel gerepareerd te krijgen, waarna ik er nooit meer iets van hoor.
Maar de vriendelijke dame achter de balie belt iemand en komt terug met de mededeling dat ze het toestel mag omruilen voor een nieuwe.

Zoals verwacht komt ze terug met de mededeling dat het betreffende toestel niet meer in voorraad is. Een vervangend model dat ze heeft meegenomen heeft niet de functies die ik wens, zoals SMS en nummerweergave, en de dame komt daarop zelf met de optie om mij het geld volledig terug te betalen. Zodat ik zelf kan kijken of ik een vervangend toestel kan vinden.

En tot mijn grote verbazing wordt het volledige bedrag van het toestel zonder verder gezeur terugbetaald.
Dat verdient toch wel een compliment, ofwel aan Gamma zelf of aan de leverancier van de Ranex telefoon.

 

Pretparken

Bouwen dieren ook pretparken?

 

Trein in de nacht

Het is nacht, alle daggeluiden zijn verstomd, krijsende kinderen zijn in slaap, autotoeters zwijgen, rommelende stadsbussen staan in remise en geen hond waagt het om te blaffen.
Dan hoor ik het geluid van een trein, op nog geen kilometer afstand. De machinist laat zijn hoorn klinken, schel en waarschuwend. Misschien zelfs alleen begroetend.
Het moet de Nachttrein naar Nergensland zijn. Ik krijg een visioen van verre landen, van onbekende landen.
Het ratelsuisende geluid van de trein op de rails ontvoert mij uit mijn huis, neemt me mee op de golven van een onbekende bestemming, en laat me een prikkelende verwachtingsvolle ver-weg stemming ervaren.
Als de trein voorbij is, dan is ook de rozige stemming voorbij. De trein gaat verder zonder mij. Was ik maar ingestapt.

 

De nieuwslezer weer

De nieuwslezer:
“Het weer.
Morgen is het zo goed. Als droog.”

 

Schoklandfestival

€ 750.000,00 voor een politiek feestje op een afgelegen plek waarin aandacht wordt gevraagd voor de armoede in de wereld?
Dat is niet nix!

 

Doping

Soms is positief niet zo positief.

 

Zesde zintuig

Werkt mijn zesde zintuig nog goed? Dat is de vraag die ik mezelf stel na een voorval van afgelopen zaterdag.

Al bij de eerste keer passeren van de oldtimer Mercedes, die op een plekje langs een bosweg in Beerze staat geparkeerd, krijg ik het gevoel dat de auto niet van boswandelaars is, maar daar is achtergelaten door iemand.

Tijdens de wandeling door de bossen kom ik weer langs de auto. En ik krijg hetzelfde gevoel.
Achter een zijraam van de auto zit een plakkaat waar op staat dat de auto te koop is. Er staat ook een 06-telefoonnummer bij.
Dat plakkaat is echter niet te zien vanaf de weg, en het is hier ook een erg vreemde plek om een auto te koop aan te bieden.

Ik had het telefoonnummer kunnen bellen om te vragen waarom de auto daar staat, maar daarentegen noteer ik wel het kenteken en maak een foto van de te-koop-tekst.

Als ik terugrijd naar huis, zijn ook alle andere boswandelaars allang vertrokken, evenals hun auto's.
Behalve de oldtimer Mercedes uit 1977. Die staat nog op dezelfde plek.
De auto is nog in prima staat, en zoiets zou ik hier beslist niet langer laten staan dan noodzakelijk. Ook ga je met zo'n voertuig niet op boswandeling volgens mij.

Thuisgekomen stuur ik een mailtje naar de politie in mijn eigen regio, want ik kan niet precies uitmaken waar Beerze onder valt.
Het berichtje wordt pas maandag beantwoord en mijn melding is dan doorgestuurd naar het politiekorps IJsselland.

Kort daarop belt een vriendelijke dame van de politie in Zwolle mij, om 'de aangifte op te nemen'.
Ik geef haar nogmaals alle details en als zij het kenteken controleert, dan blijkt de auto niet als gestolen te boek te staan.
Maar ze geeft het in elk geval door aan de surveillanten ter plaatse.

Weer heel kort na dat telefoontje krijg ik opnieuw de politie aan de lijn, nu een mannelijke collega, vermoedelijk uit de regio Ommen.
Op mijn vraag of de auto er nog staat, antwoordt de man met barse stem dat hij dat niet weet, maar dat hij de eigenaar heeft gebeld.
Die woont in een plaats in de buurt, en die heeft hem verteld dat zijn vriendin met de auto onderweg is geweest en de auto daar heeft achtergelaten.
De reden daarvan weet de agent niet, hij denkt aan autopech.
In elk geval is de auto niet gestolen, en daarmee is de kous af voor de politie.

Als ik er nog even over nadenk, dan kom ik tot de conclusie dat de auto netjes geparkeerd stond en er niet als pechgeval uitzag. Ook denk ik, als je weet waar die auto staat, dat je hem als eigenaar daar niet een heel weekeinde laat staan.
Waarschijnlijk is er nog wel meer aan de hand, en ik denk dan ook dat al mijn zes zintuigen nog goed functioneren.

Ook krijg ik nu een vaag déjŕ vu-gevoel. Volgens mij heb ik al eens eerder iets dergelijks meegemaakt.

 

Nederlanders

Ze zeggen dat het gewoon Nederlanders zijn. Waarom kan ik ze dan niet verstaan als ze met elkaar praten?

 

Mao

Beller op Radio 1 over de voorman van de Socialistische Partij:
“Jan Maorijnissen”.

 

Buigen of barsten?

Buigen of barsten

Uit een brochure van Hotel Bad Boekelo.

 

Mijn Zonzijde © Dick Waanders