Index

Haar
Hortus
Vertrouwen
Bos is niet de Boss
Supermarkt

Kleplog 2006

Haar

God heeft ons haar gegeven om het hoofd mee te bedekken. Geen hoofddoekjes.

 

Gebeurd

Eindelijk is het dan toch een keer gebeurd. Twee keer zelfs.
Wat? Het onverwachte. Het onverwachte dat interviewers en presentators niet het verwachte en voor de hand liggende antwoord krijgen op een stupide vraag.
De eerste keer is voor RTV Oost.
Arthur Geessink, hoofdrolspeler in de Twentse soap, wordt de vraag gesteld: “Wat deed dat me je?”
En het prachtige antwoord is: “Helemaal niks.”

De tweede keer is afgelopen nacht op Radio 1.
Frank du Mosch praat in deel 2 van Casa Luna met luisteraars via de telefoon. Het onderwerp is deze keer Sexuele Voorlichting, maar dat doet er niet zoveel toe. Frank maakt zich schuldig aan een zich steeds meer verspreidende interviewersziekte: om de haverklap de geïnterviewde toeblaffen: “Want!?”
Waarschijnlijk denken de vele interviewers die aan deze ziekte lijden dat ze heel intelligente vragen stellen en dat ze de volledige regie hebben. En in bijna 100% van de gevallen onderwerpt de geïnterviewde zich ook eerbiedig aan dit regiem.
Tot nu toe. De allereerste beller reageert obstinaat niet op het want.
De presentator roept het daarom nogmaals.
De beller antwoordt: “Want? Wat bedoel je daarmee?”
Het resultaat is dat de presentator nu zelf een vraag moet verzinnen. Niet dat het nodig was, want de beller hield uit zichzelf al een zinnig betoog.
“Hoe ging het toen verder?” komt er dan, na enige aarzeling, uit de presentator.
En de beller gaat gewoon verder met zijn betoog.

Prachtig! Precies zoals ik me voorgenomen had om zelf te doen als ik zo'n woordje toegeworpen zou hebben gekregen.

 

Kabinet als computerprogram

Het kabinet Balkenende lijkt op een computerprogramma: het wordt steeds ge-updated. Versie 1... 2... 3... 4... etc. Of het er ook steeds beter op wordt is natuurlijk maar de vraag.

 

PvdA is wijs

Gelukkig heeft de Partij van de Arbeid geleerd van het verleden en van het zo verguisde kabinet Balkenende. In het nieuwe verkiezingsprogramma gaat de PvdA níet bezuinigen.
De partij wil alleen maar 12 miljard euro anders besteden. Men wil dat doen door o.a. miljarden te besparen op de overheid en door de overheid te verkleinen. Tegelijkertijd wil men dat de overheid groter wordt, meer geld uitgeeft en meer invloed krijgt op de economie.

Gelukkig vertilt de PvdA zich ook niet aan de AOW, zoals anderen in het verleden deden. De partij laat de AOW-ers met rust. Tot 2011. Dan gaan die meebetalen aan hun pensioen. Gelukkig eerst alleen de rijken, de armen komen later aan de beurt.

 

Omroepland

Er gaat weer veel veranderen in omroepland op maandag 4 september.
Zo wordt de naam van Radio 747 weer Radio 5.
Nog even en het woordje Radio wordt weer Hilversum. Dan krijgen we eindelijk onze oude vertrouwde Hilversum I en II, zoals ze heel lang om de afstemschalen van radio's hebben gestaan, terug.

 

Links is goed II

Is de SP bekeerd? Heeft men het licht gezien? Want wat er nu allemaal mag daar, dat hou je niet voor mogelijk. Let op:
De Koningin, de Rijke Nederlander, het CDA, de NAVO, de Euro, de niet-betalende AOW-er en de Hypotheekrenteaftrek.
Al die 'instituties' hoeven ineens niet meer weg, en Jan Marijnissen (voorman) is nu zelfs erg enthousiast over het koningshuis en de leden ervan.

Laten we in november met zijn allen gaan stemmen op de SP, dan krijgen we wellicht een minister-president J. Marijnissen!

 

Links is goed I

Sommige linkse partijen zijn wel érg progressief en bij de tijd. Neem nou de SP. Die geeft Nederland in 2006 toestemming om lid van de NAVO te zijn! Dank U, O Gij Almachtige!

 

Links is traag

De linkse partijen, met Wim Bos voorop, hebben jarenlang geroepen dat er niet snel genoeg nieuwe verkiezingen konden komen, en dat ze er élk moment klaar voor zouden zijn.
En wie hebben er nu als eersten hun verkiezingsprogramma voor 22 november gepresenteerd? De regeringsparijen CDA en VVD.
Van het linkse front is er alleen maar stilte. En de PvdA probeert nog via advertenties aan nieuwe Tweede Kamerleden te komen.
De partij zal het trouwens nog knap lastig krijgen om de rechtse leuke dingen voor de mensen te overtroeven. CDA en VVD gaan namelijk voor Sinterklaas én Kerstman spelen, als ze hun zin krijgen.

 

Chipkip

Ex-theaterdirecteur en nu PvdA-Tweede Kamerlid John Leerdam noemt de invoering van een nieuwe culturele chipknip voor jongeren een “goedkope verkiezingsstunt”. Waarom? Omdat de cultuurminister Van der Hoeven, die een bedrag van 15 euro op de 1 miljoen passen heeft gestort, van het CDA is.
De PvdA-er vindt 15 miljoen een enorm bedrag. Over goedkope stunt gesproken.
Meneer Leerdam noemt de chipknip trouwens consequent “chipkip”.

 

Boskaart

kaart in bos (Foto Dick Waanders)

Na een bezoekje aan de vlooienmarkt in Ommen, ga ik nog even naar mijn favoriete bos in de buurt van Beerze. Ik verwacht er veel verse padstoelen aan te treffen. Het is weer de tijd van het jaar en mijn camera is al in de aanslag.

Eigenlijk wil ik die kant niet op, maar iets trekt aan mij om rechtsaf te slaan, een wandelpad in. Ik volg de drang en loop een beetje aarzelend het paadje op.
Al snel tref ik een stuk bos waar brand geweest is. De brand lijkt zich niet ver uitgespreid te hebben want er is niet erg veel schade te zien. Tijdens de hevige droogteperiodes zijn hier wel uitgebreide branden geweest, zo heb ik gehoord.

Na de verbrande plek bekeken te hebben, richt ik mijn aandacht op iets glanzend wits dat midden in de brandplek ligt. Om te kunnen herkennen wat het is moet ik er naartoe lopen. Eerst denk ik nog dat het een metalen plaat is die gebruikt zou kunnen zijn om de brand mee uit te slaan.
Het blijkt echter een grote geplastificeerde plattegrond van de regio Ommen op de ene kant en de regio Zwolle op de andere kant te zijn. Hoewel de kaart in het verbrande bos ligt, is hij toch volledig ongeschonden, en hij zal dus nog wel enige waarde vertegenwoordigen.

Ik kan hem natuurlijk meenemen naar huis, is altijd wel handig zo'n mooie grote kaart, maar dat lijkt me toch niet helemaal in de haak. De kaart is hier vast niet op een regelmatige wijze terechtgekomen. Bovendien stoort hij erg in de omgeving, hij hoort hier natuurlijk niet thuis.
Politie bellen? Nee, die komt vast niet voor zoiets. Zelf naar het politiebureau brengen? Tegen de tijd dat ik weer in Ommen ben is het al vijf uur geweest en zal het bureau wel gesloten zijn.

Ik ga daarom op zoek naar een uitgever of verspreider van de kaart. Op de kaarten staan veel advertenties, maar ook de naam en telefoonnummer van de producent is er op te vinden. Het is een bedrijf in Nijverdal. Ik bel met mijn mobiele telefoon en leg uit wat ik gevonden heb en waar. De man is ook van mening dat die kaart daar absoluut niet thuishoort, en hij wil hem wel graag terughebben.
Het bedrijf, dat ook de plaatsing van deze regiokaarten verzorgt, zal hem de volgende dag komen ophalen. Het kost mij even moeite om de man duidelijk te maken waar ik mij bevind, maar ik heb zojuist een bordje zien staan met de straatnaam Zeesserweg, dus dat kan niet missen.

Als het gesprek beëindigd is, loop ik nog even terug naar de doorgaande weg om zeker te zijn dat ik de juiste straatnaam heb genoemd. En daar kan ik het bordje nergens meer terugvinden.
Ik pak de plattegrond erbij, en dan blijkt dat de Zeesserweg zich in Ommen bevindt en niet op deze plek. Ik heb een totaal verkeerde straat genoemd, zo vinden ze de kaart nooit.

Kaart achter de boom (Foto Dick Waanders)

's Avonds, als ik weer thuis ben, zoek ik het e-mailadres van het bedrijf op en stuur ik een correctie. Ik vermeld duidelijk dat men moet zijn in de Gemoelaksweg (een zandweg) en dat men komende uit de richting Beerze, het eerste wandelpad aan de rechterkant moet hebben, alwaar de kaart achter de eerste boom aan de linkerzijde te vinden is.

Ik hoor er helaas nooit meer iets van.

 

I.P.S.

Binnenkort ga ik al mijn ideeën en invallen publiceren, zodat anderen ermee aan de haal kunnen gaan en een fortuin verwerven met de uitvoering ervan.
Hier is alvast een voorproefje van een - wellicht iets té ludiek - bedenksel.
De naam van het plan is in modern Nederlands, het Engels dus:

Een Invisible Products Shop (Onzichtbare Producten Winkel).
Een uniek idee. Zie het voor je: een totaal lege winkel. Met alleen maar prijskaartjes, met dure prijzen erop uiteraard. Want een onzichtbaar product mag wel iets kosten. De prijskaartjes zijn niet onzichtbaar, evenmin als de kassa, want er moet wel flink geld verdiend worden.

Een stap verder is om ook de winkel zelf onzichtbaar te maken. Dat heeft één praktisch nadeel, want wat moet je dan als je nodig naar de WC moet?

 

Rechter

De linker rechter is linker dan de rechter rechter.

 

Piep

Als ik nog slaperig mijn bed uit kruip en even later nog even slaperig de computer aanzet, hoor ik een raar en onbekend piepend geluid. Ojee, denk ik, daar gaat de harde schijf naar de maan. Ik leg mijn oor te luister in de buurt van de computerkast, maar het geluid blijkt daar niet vandaan te komen.
Dan stopt het gepiep weer op een rafelige manier, zodat ik niet kan uitmaken waar het wél vandaan komt. Even later begint het weer en stopt het op dezelfde manier, en zo gaat dat door.
Op de momenten dat ik het geluid hoor, loop ik in de richting ervan. Is het de koelkast of de diepvrieskast? Nee, het komt toch ergens anders vandaan en het klinkt zorgwekkend.
Er zijn tegenwoordig erg veel apparaten en apparaatjes in huis die kunnen piepen, en dat doen ze meestal maar heel af en toe.
Na diverse keren heen en weer gelopen te hebben, zie ik de bron van het geluid: de fietscomputer, een klein zwart dingetje waarvan ik niet eens wist dat het kón piepen!
Ik peuter direct de knoopcelbatterijen eruit, en verwens de manier waarop ik deze dag echt wakker moest worden.

 

Rommelspektakel

Bij een flat aan de overkant is een aantal mensen bezig om huisraad op straat te zetten. Op een gegeven moment lijkt zo'n beetje een complete inboedel buiten te staan. Er zal wel weer iemand gaan verhuizen, en de verhuiswagen komt zo voorrijden, denk ik.
Er komt echter geen verhuiswagen en de huisraad blijft onbewaakt op de openbare weg staan.
Er staan tafels, stoelen, een bankstel, klapschragen, een staande lamp en zelfs een breedbeeldtelevisie. Omdat zoveel huisraad opvalt, trekt het ook veel bekijks. Opvallend daarbij is dat er erg veel dure middenklasse auto's stoppen. In een mum van tijd ligt de huisraad over het hele trottoir verspreid, maar de hoeveelheid vermindert ook zienderogen, omdat er nogal wat wordt meegenomen.

Op een rustig moment komen er twee dames aangelopen. Ze zijn met de benenwagen, lopend dus. Ze merken de mooie televisie op en omdat ze zelf nog geen breedbeeld hebben, besluiten ze hem mee te nemen. Ze tillen het bakbeest op, en zetten hem meteen weer neer: te zwaar. Het is nog een ouderwets kathodestraalbuismodel en die krijgen ze met geen mogelijkheid lopend naar huis.
Na enige tijd gaat de jongste van de twee dames weg, de oudste gaat gehurkt vlak voor de TV zitten.
Het duurt een hele tijd, maar dan komt de ene dame weer terug: samen met een heel stel mannen én een kinderwagen. Alsof die een zware televisie kan dragen!
De bijeenkomst aan de overkant duurt nog een hele poos, men is nog in de weer met stroomkabels (misschien wil men controleren of de TV het nog doet) en men zet het toestel op een tafeltje, en iedereen gaat er voor staan of zitten. Het lijkt wel een gezellige openluchthuiskamer.

Als de hele familie na een uur of zo weer vertrokken is, staat de breedbeeld-TV nog netjes op het tafeltje. Kennelijk heeft men ervan afgezien om hem mee te zeulen.

 

Doof

Soms vraag ik me werkelijk af of mensen doof zijn. Of zouden ze gewoon niet willen luisteren?
Neem nou de dame van het postkantoor. Ik kom met een pakje voor Denemarken, en verstrek er meteen duidelijk alle relevante informatie bij voor het vaststellen van de kosten:
“Een buspakje; Europa; tot 1000 gram; Standaard.”
Het bedrag heb ik al op het pakje geschreven: 6 euro.

Postdame: “Moet het Priority?”
Ik: “Nee, Standaard.” (De Post zegt zelf Standard!)
Postdame: “Dat is dan 7,70 euro.”
Ik: “Ik kom op 6 euro.”
Postdame: “Dan hebben we een probleem.”
Na enig zoeken vindt ze hoe ik aan de 6 euro kom.
Postdame: “U wilt het als brief versturen?”
Ze pakt de kartonnen “brievenbusopening” om te kijken of het pakje erdoor kan. Het pakje past en kan dus als buspakje worden verstuurd.

Zo gaat het nu regelmatig. Ik reken af en loop mistroostig het gebouw uit.

 

Spreekwoord

Na zonschijn komt regen.
(Al duurt het soms wel lang.)

 

Long

Arts tegen verslaggever in ziekenhuis: “Mevrouw hier heeft chronische longproblemen, en ze ligt sinds kort op de long-stee afdeling.”

 

Meer weer

Het taalgebruik van onze nieuwslezers en -lezeressen is buitengewoon “vernieuwend”.
Hoorden we eerder al: “Er kan een spatje motregen vallen”, en “De regen kan gepaard gaan met een klap onweer”.
Dit keer heeft men de vindingrijkheid botgevierd op: “Er is sprake van plakwarmte en een plaknacht”.
't Is om koud van te worden.

 

Van wie is Het Weer?

Stem op de radio: “Dit is het weer van Weddâhnoes. Het is vandaag een zonnige en warme dag.”

Het kan aan mij liggen, maar de mededelingen op de radio lijken met de dag achterlijker te worden.
Ik wist niet dat het weer van iemand was, en dat het zonnig en warm is hoeft mij ook niemand te vertellen, dat kan ik zelf wel constateren!

 

Nieuw Slapen

Ik heb een nieuwe manier van slapen ontwikkeld: geknield. De knietjes rustend op de slaapkamervloer, het bovenlichaam steunend op het bed en het hoofd liggend op het kussen en de armen er bevallig onder of ernaast.
Door deze dwarse z-plaatsing, zou er wel plaats zijn voor vier personen op het bed, in plaats van één. Maar daar gaat het mij natuurlijk niet om, ik heb wel gewoon mijn ruimte nodig.

Waarom ontwikkelt iemand een nieuwe manier van slapen, zult u zich afvragen. Ik zal het u vertellen.
Het heeft veel voordelen, voor mij tenminste. In de eerste plaats kan ik mij vanuit deze knielstand makkelijk uit de voeten maken. Het kost minder energie om op te staan en bijvoorbeeld naar het toilet te gaan.
In de tweede plaats kan ik mijn bovenlichaam zodanig instellen dat dat deel van het lichaam perfect ondersteund wordt en dat ik mijn hele lichaam kan laten ontspannen.
Het instellen kost weinig moeite doordat ik een schuivende beweging kan maken, en bij de juiste instelling voel ik mijn hernia niet meer. Die hernia speelt namelijk zo af en toe flink op, zoals nu bijvoorbeeld.

Dat heeft tot gevolg dat het 'gewoon' in bed liggen, en vooral het verplaatsen van het lichaam, tot helse pijn kan leiden. Het in- en uitladen kan dan een langdurige geschiedenis worden, en vooral bij het wakker worden door hoge nood kan een worsteling van een half uur limietoverschrijdend werken. Met alle gevolgen vandien.

Het nadeel van de knielstandslaapmethode is dat de knieën ook gaan slapen of pijn gaan doen na enige tijd. De duur van de slaap beperkt zich dan ook tot een haasslaapje.
Een knielmatje helpt wel, maar verstoort wel de ideale slaaphoek waardoor het effect van deze methode weer enigszins teniet gedaan wordt.

Hoe het met traplopen, zitten, staan en autorijden gaat, vertel ik een andere keer.

 

D 66

Eerder noemde ik ze al eens Demonen 666. En dat was nog niet zo gek geschoten.
Nu zou ik ze Dictators 66-6 willen noemen. Want ze hebben maar zes zetels in de 2e Kamer, en ze willen de grote baas spelen over de andere 144.

 

Geniet er van - zo lang het kan

34 graden op de redactie

 

Lubbers

Ik zag vandaag een heel mooie persiflage op Ruud Lubbers als politicus.
Ik moest er erg om lachen, hij deed alsof hij een persconferentie hield in Nieuwspoort en journalisten mochten hem zogenaamd vragen stellen.
De acteur die Ruud Lubbers speelde was erg goed, alleen legde hij iets te veel nadruk op de breedsprakigheid van de oud minister-president.

 

Sirenes

Een verslaggever op de radio zag een "ambulance met zwaaiende sirenes" voorbijgaan.

 

Gezegde

Aan het gezegde "Je moet het dak repareren als het mooi weer is", zou ik willen toevoegen: "en je moet een luchtconditioneringsapparaat niet versjouwen als het tropisch warm is!"

 

Mulderpartij

De Partij van de Arbeid is alvast begonnen met de verkiezingscampagne. In een tweekoloms advertentie van 50 mm hoog in de Vk verkondigt de partij op een rode achtergrond (origineel!) dat het roer om moet en dat Nederland socialer en sterker kan. (In werkelijkheid zal men verder gaan met bezuinigen en hervormen daar waar Balkenende-II is gestopt.)
Als bonus voor het plaatsen van de op zich dure voorpagina-advertentie krijgt de partij er gratis (??) een tweekoloms column van 130 mm hoog van Jan Mulder bij. Pal ónder de advertentie! En de 'leugenachtige' inhoud heeft Jan helemaal zelf bedacht, écht waar!

 

Ronselpartij

De Partij van de Arbeid zit wel erg omhoog met het vinden van nieuwe (Kamer)leden, zo erg dat ze die nu zelfs al bij de - toch zo verguisde - LPF moet ronselen.
Het is ze in elk geval gelukt om er eentje over de streep te trekken. Tweede Kamerlid Margot Kraneveldt heeft haar zetel opgegeven en is overgelopen naar de PvdA.
De PvdA is erg blij met de tranfer - die neemt de boosheid over het overlopen van Hirsi Ali naar de VVD een beetje weg - en Margot hoopt na de verkiezingen voor haar nieuwe partij in de Kamer te kunnen komen.
Zou het er soms iets mee te maken kunnen hebben dat de LPF in de peilingen op nul staat en dat Margot graag op het pluche wil blijven zitten?

 

Multiculti-manifestatie-markt-muziek-maaltijd

Multiculti Manifestatie in Enschede

 

Kabinet B-2 †

Hirsi, Rita, Femke en Lousewies. De namen van vier militante dames die stuk voor stuk niet tegen hun verlies kunnen. Laat ze hun frustraties botvieren op elkaar en op het land en de brokstukken vliegen in het rond.
Zou de SGP dan tóch gelijk hebben met haar standpunt over vrouwen in de politiek?

 

Soms denk ik wel eens...

Soms denk ik wel eens dat ik iets mis.

Het is een op zich ruistige zomerse zaterdagavond (de eerste van dit jaar), de zon is verdrokken en de temperatuur nodigt uit om het wachten op de totale duisternis in de open lucht door te brengen.
De twee hondjes van een buurvrouw kneffen, de spreeuwen, merels en eksters (het kunnen ook andere geweest zijn) kwelteren ruzieachtig dat het een lieve lust is, brommers knerteren over de weg en auto's met jonge bestuurders laten hun motors brulten.
Voor de rest is het hier muisstil. Op een kleinigheid na, tenminste.
Van de kant van een ander huizenblok komen doffe dreunende, soms ritmische maar meestal niet, ondergrondse geluiden. In golven komt het geluid van stoere jongensstemmen die onverstaanbare klanken uitbralken, opgewonden meisjesstemmen die er hoog lachend doorheenklateren en andere ondefinieerbare geruiden die er als een sausje overheenliggen, er achteraan.
De afstand is te ver voor het waarnemen van neuzige sensaties, maar de audiofiele info verwijst duidelijk naar druk gebruik: alcohol, nicotine, wied en wat al wiet meer.
Ik beklaag de naburige buren van het perzeel waar het freestje of barbiekoe plaatsvindt en ik filosofeer bij mijzelf over de vraag: is dit het wat ik mis?
Het antwoord dat als conclusie van het gefilosofeer opborrelt is: neen. De sfeer van het tuinfeestje waar ik noodgedrongen van mag meegenieten is niet mijn filososfeer.
Want, alhoewel ongetwijfeld in veel van de behoeftes van de daar aanwezigen zal worden voorzien, zullen zij in filososferische zin niet erg aan hun trekken komen.

 

Kampioen

MediaMarkt in de bocht!

Media Markt wordt vast en zeker kampioen.
Kampioen in de Neederlandse Taal, zeker... ha, ha, ha!

 

Treinenmysterie

Op 24 juni 2006 stort ik mij voor het eerst in mijn leven op een trein-simulator op de computer.
Om precies tien voor drie laat ik - door gebrek aan ervaring - een trein verongelukken. Gelukkig dus alleen op het computerscherm.

Op precies hetzelfde tijdstip vindt er echter in Maastricht een mysterieuze botsing tussen twee echte treinen plaats. Met als gevolg 41 gewonden.
Toeval of niet, ik ga me bijna schuldig voelen.

 

Oost-Duitse grauwheid in...Nijverdal

Watertoren in Nijverdal (© Dick Waanders)

 

Winnaars

Winnaars zouden best eens wat meer respect voor de verliezers mogen hebben. Dat zijn immers degenen waar ze alles aan te danken hebben.

 

Printerpoeder

Printerpoeder voor kleurenlaserprinters

Ik heb goedkope toner voor mijn laserprinter ontdekt. Bij de supermarkt. Een forse zak kost maar 1,69! En dat is voor een kleurenprinter. Het zwart-wit poeder is nóg goedkoper.

 

Besluit

Ik heb een besluit genomen. Ik ga definitief niet naar de Sahara verhuizen.

 

Internet

Ik denk dat ik binnenkort ook maar eens aan internet ga beginnen. Iedereen heeft het erover en dat maakt toch wel een beetje nieuwsgierig. Ik heb gehoord dat je met internet makkelijk post kunt versturen en dat lijkt me wel wat.
Misschien begin ik zelfs wel een eigen website, je weet maar nooit.

 

Te duur

Veel mensen vinden de prijs van software (muziek, film, computerprogramma, etc.) op CD en DVD te hoog. Daarom slaan ze aan het kopiëren. Dat kost immers weinig tot niets, als je al een computer of iets dergelijks hebt.

Ik vind de inktcartridges voor mijn printer-scanner-fax te duur. Daarom ben ik die gaan kopiëren.
Ik heb de cartridge uit de printer gehaald, en gelukkig deed het kopieerapparaat het toen nog wel. Via de scanner heb ik een kopie van de cartridge gemaakt, en die direct daarna weer in de printer gestopt om hem zo te kunnen kopiëren.

Toen ik daarna de gekopieerde cartridge in de HP alles-in-een stopte, deed de fax het niet meer.
Wat zou ik fout gedaan hebben?

 

Generaties

Generaties lang zeiden ouders dat hun kinderen het beter zouden krijgen dan zijzelf.
Al moesten ze er krom voor liggen.
En de kinderen vonden alles best.
Nu de kinderen die het beter hebben gekregen, zelf ouder zijn geworden, en nu de kinderen van hun kinderen er misschien niet zo veel op zullen vooruitgaan, nu vinden die alles niet meer zo best.

 

Tolerantie II

Een lage tolerantiegraad staat vaak voor een hoog kwaliteitsniveau. Bijvoorbeeld in de techniek, waar onderdelen maar een zeer geringe tolerantie mogen hebben.

 

Tolerantie I

Misschien is mijn vorm van tolerantie alleen maar lafheid of gemakzucht.

 

All-In-One

Mijn nieuwe multi-media computer is het hart van mijn huis en mijn huishouding. Alle andere apparaten in huis zijn erdoor overbodig geworden.
Ik kan ermee: internetten, koffie zetten, muziek luisteren, magnetronnen, televisie kijken, bloeddruk meten, brieven typen, krant lezen, filmpjes bekijken, TV-programma's opnemen, fotograferen, hartslag meten, foto's bekijken, sla mixen, foto's bewerken, foto's afdrukken, stofzuigen, CD's afspelen, frisdrank koelen, chatten, diepvriezen, videograferen, vaatwassen, spelletjes spelen, centrifugeren, DVD's bekijken, radio luisteren, de was doen, tekenen, tanden poetsen, telefoneren, lucht koelen, haarföhnen, klok kijken, agenderen, haarknippen, orgel spelen, afvallen, podcasten, grasmaaien, muziek opnemen en het licht uitdoen.
Bewegen en bezoek ontvangen kan helaas niet meer, daar is geen ruimte meer voor.

 

Lachwekkende producten

Een buizenversterker voor de i-Pod. Hij bestaat echt!
Een koelkast waarmee men kan internetten.

 

P.v.d.D.

De Partij voor de Dieren heeft bijna geen stemmen gekregen bij de verkiezingen.
En dat is niet onbegrijpelijk: de dieren hebben moeite met de stemcomputer en ze mogen het stemlokaal niet in.

 

Premie

Als we een vrouwelijke premier krijgen, dan hebben we een première.

 

Verdiept?

Verdiept

 

Shelllucht

Niet alleen de benzineprijs rijst de pan uit, maar bij de Shell moet je nu ook al betalen voor lucht. Lucht! Het meest gratise dat er bestaat. Lucht! Maar liefst € 0,50 moet men inwerpen voor slechts 5 minuten lucht! Vanaf nu doe ik alsof de Shell lucht is, in elk geval wat lucht betreft.

 

Hemelvaart

Op Hemelvaartsdag blijken veel mensen een bezoek te willen brengen aan het voorportaal van de hel! Nee, tot die gestoorden behoor ik gelukkig niet. Ik heb een heel grote boog gemaakt om de dichtstbijzijnde Ikea, want zelfs snelwegafslagen moeten er door worden afgesloten! Wat een stupide ellende.
De Nederlandse directeur van dit meubelwinkeltje pretendeert in interviews altijd zo sociaal voor zijn personeel te zijn. Maar hij laat ze wél werken op Hemelvaartsdag, als bijna iedereen vrij is...

Ook alle andere (semi)commerciële evenementen heb ik links laten liggen, en ben op weg gegaan naar een inspirerender en verhevender spektakel: Het Balenfestival in de wijk Roombeek in Enschede. Een kleine honderd kunstenaars hebben hier aan meegewerkt, en de nieuwe wijk zelf is, door zijn futuristische elementen, ook een bezienswaardigheid.

 

Polman Stadion

Heracles organiseert op zondag een Vlooienmarkt op de parkeerplaats van het stadion.
“Willy Oosterhuis komt met de Regiotappers en de Deurre! Een grote feesttent, een pannatoernooi en veel gezelligheid!”
Dat wil ik natuurlijk in geen geval missen, vooral die Willy Oosterhuis en die gezelligheid niet!
In de advertenties staan alleen de prijzen voor standhouders, en ik ga er dan ook vanuit dat er geen entree geheven wordt.
De hele parkeerplaats is afgezet met dranghekken, overal staan bewakers en de bezoekers worden langs een kassa geleid. Ik zie mensen echter gewoon naar binnen lopen, en dat probeer ik dus ook. Een controleur ziet dat ik geen stempeltje heb en ik moet terug naar de kassa en eerst 2 euro betalen.

Vanwege mijn geloof mag ik op zondag geen geld uitgeven en ik had mij ook voorgenomen nooit meer te betalen voor een rommelmarkt. Er is immers genoeg troep gratis te bezichtigen. Twee euro is echter de absolute limiet, als het 2,10 was geweest dan had ik rechtsomkeer gemaakt. Nu ik hier toch eenmaal ben, maak ik nog éénmaal een uitzondering.
Aan de controleman die mij terugstuurde laat ik de rode Heraclesstempel nadrukkelijk gezien, en ik vraag er nog bij of hij het gezien heeft, en ik mag naar binnen.

Bij de eerste kraam zie ik wat grappige dingen staan: namaakgebakjes in verschillende soorten en in een doorzichtig plastic doosje. Er zit een prijssticker op met 1,45. Als ik er nog maar net naar sta te kijken, komt er een jongen van een jaar of 14 op mij af die mij vraagt of hij mij kan helpen. Ik negeer hem volkomen.
Jongen: “Meneer, die kosten 25 cent.”
Jongen: “Meneer, die kosten 25 cent!”
Jongen: “Menéér, menéér!!”
Ik: “Ja?”
Jongen: “Die kosten 25 cent.”
Ik: “Hoe duur zijn deze?”
Jongen: “Die kosten 25 cent.”
Korte pauze...
Ik: “Wat kosten deze?”
Jongen: “Die kosten 25 cent.”
Korte pauze...
Ik: “Wat is de prijs van deze?”
Jongen: “Die kosten 25 cént!”
Voor het eerst gaat zijn stem omhoog, en hij kijkt mij vertwijfeld aan.
Ik: “O.K.”, en loop kalmpjes weg zonder iets te kopen.

Driekwart van de zogenaamde vlooienmarkt bestaat uit gewone handelaren met nieuwe producten. Bedrog dus.
Willy Oosterhuis en de Regiotappers zie ik nergens, evenmin als de grote feesttent en de veel gezelligheid. De twee euro is weggegooid geld.

 

Geld en religie

Als kind verbaasde ik mij er altijd over dat we op zondag geen geld mochten uitgeven en dat je op zondag geen geld mocht verdienen.
Want uitgerekend de dominee verdiende zijn geld vooral op zondag, en tijdens een kerkdienst moesten we dat smerige geld in een collectebus stoppen! Wat was er dan zo mis met dat spul?

 

Religieuze geldgrapjes

Kleine Jantje gaat voor het eerst mee naar de kerk. Na de collecte vraagt hij zijn moeder: “Wat heb jij? Ik een dubbeltje.”

Een cent en een stuiver zitten te bekvechten.
Stuiver: “Wat ben je nou voor waardeloos ding, ik ben vijf keer meer waard!”
Cent: “Ik ben veel beter, ik kom vaker in de kerk!”

 

Mijn Zonzijde © Dick Waanders