Oorlog in de ruimte

9 oktober 2001

De terroristische aanvallen op Amerikaanse doelen in New York en Washington op 11 september, hebben inmiddels tot vergeldingsacties geleid.
Die vergeldingsacties krijgen steeds meer het karakter van een oorlog. Mogelijk zelfs van een wereldwijde oorlog met grote gevolgen.

Zoiets zet je weer eens aan het denken over het fenomeen oorlog. Een verschijnsel dat maar niet uitroeibaar lijkt te zijn en dat op de vreemdste wijzen de kop opsteekt. Voor betroffen mensen zijn oorlogen altijd gruwelijk, gewelddadig, bedreigend en destructief. De motivaties voor het voeren of uitlokken van oorlog zijn vaak zo onzinnig en onbegrijpelijk dat elke discussie erover zinloos is. Veel oorlogen blijken domweg niet te voorkomen te zijn. Veel mensen beschouwen oorlogen altijd als zinloos.
Maar is dat wel zo? Zijn oorlogen eigenlijk wel zinloos?

Ik schrijf deze beschouwing vanuit mijn visie op het heelal en de mens. Die visie is te lezen in ď Wat is het Universum? Waar is God?Ē
Dat er op de wereld oorlogen worden gevoerd door mensen ťn dieren, is duidelijk. Dat kunnen we allemaal zien. Dat er gelijksoortige oorlogen plaatsvinden in het onmetelijke universum is niet bekend en ook niet direct zichtbaar. Om de ruimteoorlogen te kunnen begrijpen, moeten we eerst afdalen naar de diepten van ons eigen lichaam.

Ons lichaam vormt een eigen universum met daarin ontelbare micro-ruimteobjecten vergelijkbaar met sterren, planeten, zonnestelsels, sterrennevels en dergelijke. We noemen ze echter protonen, neutronen, atomen, moleculen, etc.
Ons lichaam kan voortbestaan dankzij de continu erin gevoerde oorlogen, die op verschillende niveaus plaatsvinden. Denk bijvoorbeeld maar aan onze afweermechanismen die strijden tegen aanvallen van buitenaf. Bekende aanvallers zijn: bacterieŽn, virussen, gifstoffen en andere ziektemakers.

Wij zeggen dat ons lichaam spontaan anti-stoffen aanmaakt om deze indringers te bestrijden. Maar het zijn in wezen micro-soldaatjes die oorlog voeren en die over eigen wapens beschikken. Ons lichaam bevat ook zelf allerlei destructieve wezentjes, die soms massaal kwaadaardige acties starten die ons bestaan kunnen ondermijnen, en die dus krachtig bestreden moeten worden.
Een aparte categorie vormen de kankercellen die vaak voor heel dramatische oorlogen zorgen.
Het is bekend dat dokters weinig greep hebben op dit soort veldslagen.
Soms verliest het lichaam en soms herstelt het op wonderbaarlijke wijze: de aanvallers zijn dan afgeslagen en opgeruimd.

Al met al verschilt de microkosmos nauwelijks van de voor ons zichtbare wereld. Dat ons lichaam onophoudelijk strijdt tegen schadelijke elementen, vinden we heel normaal.
Als de inwendige oorlogen heel normaal zijn, en voor onze gezondheid zorgen, dan hebben de menselijke oorlogen op aarde ongetwijfeld ook een functie. In wezen zijn oorlogen noodzakelijke, biologische, autonome en universele processen, die weliswaar door de mens gestart worden maar niet door hem kunnen worden voorkomen.
Ook over de dood hoeven we niet dramatisch te doen. Alle levende wezens zijn immers geboren om te sterven. Op dezelfde wijze als een levend wezen dood kan gaan ten gevolge van een inwendige oorlog, kan de aarde sterven ten gevolge van een omvangrijke strijd.
Veel profetieŽn spreken over een eindstrijd. Wie weet is de eindstrijd van de planeet aarde nu aangevangen.