Drums in de Cosmos

Toen ik nog een regelmatige bezoeker van de sterrenwacht bij Lattrop was, heette die nog “Euregio Publiekscentrum voor Sterrenkunde”.
Nu is de naam gewijzigd in “Cosmos Sterrenwacht”.

In de periode dat dit verhaal speelt, zijn er grootscheepse verbouwingen aan de gang.
Een nieuw gebouwd planetarium is juist gereed gekomen.
Het is een ruimte met een koepeldak waarop de sterrenhemel kan worden geprojecteerd middels een speciale projector. Dat is vooral handig bij slecht weer.

Op een avond komen er twee bezoekers samen binnen. Een man en een vrouw.
Ze wonen in Amsterdam, komen nu uit Duitsland en zoeken een hotel om te overnachten. Ze zijn goed bekend in het nabij gelegen Ootmarsum.
De man is erg geïnteresseerd in alles wat met de kosmos te maken heeft, vandaar dat ze hier even gestopt zijn.

Als we het over de aan de gang zijnde verbouwingen krijgen, wijs ik ze er op dat ze ook even het nieuwe planetarium moeten gaan bekijken.
De ruimte is nog niet aangekleed, en zit nog op slot.
De vaste vrijwilligers van de sterrenwacht hebben op het moment weinig tijd en vragen mij of ik de twee bezoekers even wil rondleiden.

Ik krijg de sleutel en ga met de man en vrouw buitenom naar de nieuwe koepel.
De man is van middelbare leeftijd, de vrouw oogt een stuk jonger.
Het lege planetarium is nog helemaal kaal, maar bezit een fraaie akoestiek. Onze stemmen galmen door de ruimte.

Ik zeg, half voor de grap, dat ik mijn drumstel - dat nu in mijn woonkamer staat - altijd nog eens wil meenemen hier naartoe.
De man vraagt of ik drummer ben, en ik antwoord bevestigend. Dat ik slechts een amateur ben, verzwijg ik maar even.

De man zegt: “Dat is toevallig, ik ben ook drummer!”
Dat biedt natuurlijk stof tot praten.
Ik vertel dat ik dol ben op oude rock and roll en blues.
De man zegt dat hij blues en jazz speelt.
We praten over namen en stijlen en het gesprek wordt steeds geanimeerder.
Ik begin het warm te krijgen van de vele toevalligheden die zich aandienen.

Tussendoor blijkt namelijk dat wij, naast interesse in astronomie, ook belangstelling voor bijvoorbeeld UFO's gemeen hebben.

Op een gegeven moment steekt de man zijn hand uit om zich voor te stellen: “John Engels”.
Als ik mijn naam noem, denk ik: “John Engels, die naam ken ik!”
Niet alleen vanwege het feit dat Engels een van de prominentste Jazz-drummers van Nederland is, maar ook omdat hij drumshows verzorgde voor mijn toenmalige werkgever, Muziekhandel Tonnema in Hengelo, ten tijde dat ik er ook werkte en ik aan het opzetten van die shows moest meehelpen.

Ook John staat versteld van de vele toevalligheden.
Ik vertel dat ik juist mijn oude baas binnenkort wil gaan opzoeken in Blokzijl, waar hij nu woont, en John vraagt of ik de groeten van hem wil overbrengen.

Zo onmetelijk groot als de kosmos is, zo klein kan de wereld soms zijn. Dat blijkt weer eens uit deze toevallige ontmoeting in de Cosmos Sterrenwacht.